Cem Yağcıoğlu Şiirleri

Aşk Bile İhaneti Affetmez
Konuşma sus dediler. Sus ki aydınlığa giden yol
Uzak ara kalsın.
Bilinmesin doğrular,eğrilerde hükümdardılar.
Ne sabahın şafağında yürüdüler.
Ne gecenin sessiz muhabbetlerini dinlediler.
Es geçerlerken geçmişi geleceği
Orta oyunlarında,
Peşkeş çektiler memleketi.

Sorsan müslümandılar.
Atilla İlhan ın dediği gibi; ‘azıcık dokunsan’
Piskopos kılıklı bezirgandılar.
Azdılar!
Git gide çoğaldılar.

Ne korkusu Allah ın, ne sevgisi
Büyük şeytanın dostuydular.
Haçların gölgesinde pazarlıklar ucuz
Musa nın çocukları
İsa nın beslemeleriydiler.

Sorsan müslümandılar,
Beş köşeli yıldızlarla karşılandılar.
Çanlar kimin için çalıyor derken,
Bağdat kan gölü,
Tikrit de acı bir ağıt,
Kuzeyde işbirlikci,
Sorsan, özgürlük savaşçılarıydılar.
Azıcık dokunsan geçmişlerine
Bin yıllık haindiler

Dilleriniz sizin olsun
Mezopotamya da biziz, Hattusaş da
Musul da bizim, Kerkük de

Puşularınız sizin olsun
Batman da bizim, Şırnak da
Zılgıtlarınız daim olsun
Türküler de bizim, marşlar da
Büyük şeytanla dostluğunuz baki
Kaderiniz ortak olsun.
Gerilla da biziz, Che Guevera da.

Sonunuz hayır olsun.
Şeref de bizim, şanlı tarih de.
Çadır bile kuramazken asırlardır,
On altı devlet kuran da biziz,
Yıkan da…

İnsanı severiz, insan olduğumuz için.
Kılına zarar gelse bir serçenin,
İçimiz titrer, daralır yüreğimiz.
Her şeyi affederiz, biri hariç
İhanet!

Aşk bile ihaneti affetmez.
Vatan eder mi? A cahil!