İsmin aksediyor, yüreğimin her köşesinde
Bu nasıl bir mutluluk, bu nasıl bir haz?
Senin kadar güzeli yok tüm alemde,
Ey İstanbul kim seni görüpte seni yaşamaz?

Onca millet senin için çekmiş azap,
Onca millet içinse oldun bir serap.
İstanbul kandan ve çamurdan bir hayal-i belde mi?
Seni görüpte Fatih’e hak vermemek elde mi?

Topraklarında yürümek tılsımlı bir macera,
İsteyim seninle olayım beşikten mezara.
Seni neden bu kadar seviyorum İstanbul?
Allah’tan başka bir sana köle olmuşum, bir sana kul!

Büyülesede beni binbir güzelliğin,
Yine de yüreğimi eziyor kıraç ve zalimliğin.
Ama yaşamak istiyorum kötülük kokan topraklarında,
SENİNLEYİM, kalbimin her iki atışı arasındaki zamanda….

Mehmet Duman