Ben yeterim vatanımın her bir coğrafyasına
El vurdurmam asla taşını geç ölür tozuna
Türküm boyun eğmem en azılı it bozmasına
Dalgalan bayrağım bakma itin ulumasına
Alnını karışlarım sana diş bileyen itin.

Vatanım ben yeterim her neviden namusuna
Hele biri kem baksın bağlarım o tasmasına
İtin bakma tarihini şişirip yazmasına
Bin azılı itine yeter kılımda ki gölge
Hangi ırkın soyu göster Türk ile gelir denge.

Vatanım ben yeterim en ücra sınırlarına
Dikmişsem bayrağımı şu dünyanın her uzvuna
Vatanım aldırma hiçbir itin ulumasına
Türk ün namusu vatan vatanla vuruyor nabzı
Görsün it üç taraf kanlı su kanda ay yıldızı.

Göğsümse sana siper kalan gazi ölen şehit
Dün vardım daim varsam dalaşamaz sana bir it
Sanmasın hasmım bu ülke fetihlere müsait
Ben yeterim dört demi cennet ne varsa ülkemin
Aklına şaşayım sana kem gözünü dikenin.

Türküm şefkat der hükmüm ordumunsa bu düzeni
Yaşatmam ülkeme göz dikmiş ne diş bileyeni
Adımı duyunca it uyutsun eniklerini
Titretince bir tekim yerinden yerküreyi
Ey ulvi asaletim ne sanır it Türkiye yi.

Tarih : 25 / 05 / 2000